اگر به دنبال مطلب خاصی می گردید آن را در سایت جستجو کنید...

علائم و راه درمان بیماری یووئیت


 

یوئیت|بیماری یوئیت|علل یوئیت

یوئیت به التهاب بافت یوه چشم گویند

 

بیماری یوئیت چیست؟

یوئیت به التهاب بافت یوه چشم گویند. یوه لایهٔ میانی چشم است و شامل عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه می‌باشد. بسیاری از انواع یووئیت مزمن هستند.

 

علائم یوئیت:

علائم یووئیت عبارتند از:

* حساسیت به نور

* تاری دید

* درد و قرمزی (قرمزی دور قرنیه)

*  ریزش اشک از چشم

* اجسام شناور در میدان بینایی

 

البته علائم یوئیت بستگی به محل درگیری التهاب در سیستم یووه‌آ دارد.

 

 اهمیت یووه‌آ چیست؟

بیشتر عروق خونی تغذیه کننده چشم در یووه‌آ می‌باشد. التهاب یووه‌آ می‌تواند بر قرنیه|‌ شبکیه| صلبیه و قسمت‌های حیاتی دیگر چشم تأثیر گذارد. از آنجایی که یووه‌آ در مجاورت بسیاری از قسمت‌های مهم چشم قرار دارد لذا التهاب این لایه از چشم ممکن است دید را تهدید نموده و از التهاب‌های شایع‌تر لایه‌های بیرونی چشم شدیدتر باشد.

 

انواع یووئیت:

بیماری یوئیت چشم|یوئیت|درمان یوئیت

بسیاری از انواع یووئیت مزمن هستند

 

بیماری یوئیت قدامی: به التهاب عنبیه به تنهایی و یا به التهاب عنبیه و جسم مژگانی یوئیت قدامی اطلاق می‌شود.

 

یوئیت میانی: به التهاب جسم مژگانی یوئیت میانی گفته می‌شود.

 

یوئیت خلفی: به التهاب مشیمیه گفته می‌شود. یوئیت میانی و یوئیت خلفی معمولاً بدون درد هستند. نشانه‌های یوئیت خلفی و یوئیت میانی شامل، کاهش دید و مگس پران (دیدن سایه‌ای متحرک شبیه مگس در میدان بینایی) بوده و معمولاً دو طرفه‌است. بیشتر بیماران دچار یوئیت میانی، در سنین طفولیت یا جوانی مبتلا می‌شوند.

 

یوئیت منتشر: به التهاب در همهٔ قسمت‌های یوه یوئیت منتشرگفته می‌شود. یوئیت قدامی شایع‌ترین نوع یووئیت است. نشانه‌های یوئیت قدامی ممکن است تنها در یک چشم بروز کند. بیمار ممکن است درد خفیف تا شدید، قرمزی چشم و حساسیت به نور داشته باشد. ممکن است دید بیمار نیز دچار کاهش شده باشد.

 

بیماری یووئیت منتشر مجموعه‌ای از نشانه‌های همهٔ انواع را دارد.

 

علل یوئیت چیست؟

یوئیت|درمان یوئیت|علائم یوئیت

در بسیاری از موارد علل ابتلا به بیماری یوئیت ناشناخته است

 

علل یوئیت بسیار گوناگون است از جمله: 

– ویروس (مانند شینگل، مامپس یا هرپس)

– قارچ (مانند هیستوپلاسموزیس)

– پارازیت (مانند توکسوپلاسموزیس)

 

ممکن است باعث ایجاد یوئیت شوند. در بسیاری از موارد علت ابتلا به بیماری یوئیت ناشناخته است. همچنین یووئیت ممکن است در نتیجه آسیب به چشم یا ناشی از بیماری باشد که در نقاط دیگر بدن رخ داده است (مانند آرتریت). ایجاد التهاب در یک چشم ممکن است در نتیجه آسیب شدید چشم دیگر باشد(یووئیت همدرد Sympalhetic).

 

عوارض بیماری یوئیت چشم:

ممکن است بیماری یووئیت منجر به برخی عوارض از جمله آب مروارید، کاهش یا افزایش فشار چشم، آب سیاه، مشکلات شبکیه و کراتوپاتی باند شکل (Band keratopathy) شود. هر یک از این عوارض ممکن است منجر به کاهش دید شود. بیماری یوئیت چشم ممکن است در هر سنی بروز کند.

 

چگونگی تشخیص بیماری یوئیت چشم:

انجام معاینه دقیق چشم توسط چشم پزشک به هنگام بروز علائم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. التهاب درون چشمی ممکن است برای همیشه روی بینایی اثر بگذارد یا گاهی به نابینایی منجر شود. چشم پزشک از وسایل ویژه‌ای استفاده کرده، درون چشم را معاینه می‌کند و غالباً بر همان اساس تشخیص بیماری را می‌دهد.

 

در برخی شرایط انجام آزمایش‌های خونی، آزمایش‌های پوستی عکس از سینه و گاهی حتی نمونه‌برداری به طریقه جراحی از چشم ممکن است در تشخیص مفید باشند از آنجایی که بیماری یوئیت می‌تواند با وجود بیماری در قسمت‌ های دیگر بدن همراه باشد، لذا ارزیابی و درک سلامتی عمومی بیمار حائز اهمیت است. این کار ممکن است نیازمند انجام مشاوره با متخصصین پزشکی دیگر باشد.

 

درمان یوئیت:

یوئیت خلفی|یوئیت|عوارض بیماری یوئیت

بیماری یوئیت چشم ممکن است در هر سنی بروز کند

 

بیماری یوؤیت جدى است که مى تواند عوارض دائمى روى چشم بگذارد، بنابراین باید بلا فاصله بعد از تشخیص، درمان بیماری یوئیت چشم را شروع شود.

 

معمولا استروئید (کورتون) به شکل قطره به همراه قطره سیکلوپلژیک مثل تروپیکامید جهت کاهش درد و التهاب تجویز می‌شود. بسته به نوع و شدت بیماری ممکن است استروئید به صورت تزریق اطراف چشم ویا قرص خوراکى نیز تجویز گردد. یوئیت قدامی بدلیل گرفتاری قسمت های قدامی چشم، معمولا با قطره قابل درمان است.

 

گاهی در درمان یوئیت از داروهای دیگری که باعث کنترل التهاب می شوند و اصطلاحا به آنها ایمونوساپرسیو (سرکوبگر سیستم ایمنی) گفته می شود، استفاده می گردد. این داروها و همچنین استروئیدها ممکن است عوارضی ایجاد کنند که شامل گلوکوم، کاتاراکت، افزایش قند خون، افزایش فشار خون، مشکلات کلیوی و پوکی استخوان می باشند.

 

بنابراین بسیار مهم است که فردی که دارای بیماری یوئیت است دستورات دارویی پزشک را بدقت اجرا کند و بیمار بطور منظم تحت معاینه و پیگیری قرار گیرد، تا پیشرفت بیماری و یا عوارض ناشی از داروهای یوئیت تحت کنترل باشد. گاهی در یوئیت های مزمنی که لازم است سالها دارو مصرف کنند، دارو را به صورت مخازنی در داخل چشم کاشته، و دارو به مدت چند ماه یا سال بتدریج در داخل چشم آزاد می گردد.

 

گردآوری: بخش سلامت بیتوته

منابع:

lod.ir

pakravan.com